Δεύτερο (Introduction)

 

Συνηθίζεται ένας πρωτοεμφανιζόμενος blogger να παρουσιάζει τον εαυτό του στο κοινό, αν και δεν το κρίνω και πολύ απαραίτητο. Τα πάντα φαίνονται μέσα από τα γραπτά του καθενός και από το στίγμα που αφήνει μικρό ή μεγάλο.

Λίγα λόγια λοιπόν για να ξέρουμε και με τι έχουμε να κάνουμε:

Εδώ και χρόνια είμαι αναγνώστης των blogs, αλλά ποτέ σχολιαστής, καθόμουν σιωπηλά σε μια γωνιά και διάβαζα μερικά ωραία blogs, σαν αυτά ας πούμε που έχω στη λίστα μου, καθώς και κάποια άλλα που θα προστεθούν. Χτες το βράδυ, καθώς έπινα το ποτό μου στη βεράντα του σπιτιού μου (ένα Alexander ήταν) , αποφάσισα στα ξαφνικά να ανοίξω blog, αυτό είναι αλήθεια δεν θα το συγχωρήσω ποτέ στον εαυτό μου, αλλά ας μην το κάνουμε θέμα τώρα. Στο κάτω κάτω αποφάσισα να είμαι ένας άνευ χαρτοφυλακίου blogger, έτσι για να αμβλύνω λίγο την αλγεινή εντύπωση που μου προκάλεσα με την βαρυσήμαντη αυτή απόφασή μου.

Λόγω δουλειάς αλλά και λόγω τυχοδιωκτικού πνεύματος, έζησα για χρόνια σε διάφορες χώρες του εξωτερικού.

Αγαπώ τη μαγειρική με την οποία κάποια στιγμή ασχολήθηκα επαγγελματικά, αλλά με αυτά τα πράγματα δεν είναι να παίζεις κι έτσι αποχώρησα διακριτικά, αγαπώ το γράψιμο με το οποίο επίσης ασχολήθηκα για μεγάλο διάστημα, αλλά ούτε και με αυτά τα πράγματα είναι να παίζεις κι έτσι και από εκεί αποχώρησα ήσυχα, ασχολήθηκα με τη μουσική και με τα πέριξ της, αλλά αυτή κι αν είναι σοβαρή ασχολία, οπότε είπα κάποια στιγμή να γραντζουνώ την κιθάρα μου μόνο για την πάρτη μου αλλά και για την καλή μου που με ανέχεται χρόνια τώρα (βρήκε ο γύφτος τη γενιά του…), λατρεύω τα ταξίδια, αλλά επειδή και ο κοσμοπολιτισμός είναι πολύ σοβαρό πράγμα και εκτός από όρεξη θέλει και λεφτά πολλά κι αυτά κάποια στιγμή τελειώνουν, είπα να αράξω για λίγο, να μπω ξανά στη βιοπάλη (γιατί η μόνο η δουλειά κάνει τους άντρες, το γιαπί, το πιλοφόρι, το μυστρί) και μετά βλέπουμε.

 

Το πρώτο μου άρθρο ήταν ένα video-clip των Koop που αγαπώ. Καθώς ερχόμουν τις προάλες από την Μήλο, καθόμουν στο κατάστρωμα και άκουγα γλάρους να πετούν πάνω από το κεφάλι μου, θυμήθηκα και τη Σουηδία στην οποία πέρασα ένα φεγγάρι, τι να βάλω λέω, βάλε Koop μου λέει η με χαρτοφυλάκιο real persona μου κι έτσι οι Koop έκαναν ποδαρικό.  Να μη βάλω όμως και μια φωτογραφία; όλοι οι bloggers το κάνουν στην τελική κι έτσι μια που είναι μέσα Ιουλίου περίπου, τι καλύτερο από το εικονιζόμενο;

 2209707870_14dcb6bbb0

Για την ώρα το blog είναι υπό διαμόρφωση, όπως και ο διαχειριστής του, ο οποίος συνηθίζει να λέει ότι βρίσκεται σε εργασία από τις διακοπές του.

 

Καλορίζικο να είναι (ισχύει εδώ αυτό που λένε, Γιάννης κερνάει Γιάννης πίνει), μήπως όμως να σφάξω και κανένα κοκόρι να στεριώσει;

(μην ξεχάσω σε κάποιο επόμενο άρθρο να γράψω και συνταγή για κόκορα)

Advertisements

7 responses

  1. Χαίρομαι πολύ που κάνω ποδαρικό στα σχόλια.
    Καλορίζικο λοιπόν, με πολλές και καλές αναρτήσεις!

    Κοκόρι πάντως μη σφάξεις-καλύτερα άνοιξε μια σαμπάνια μπροστά στην οθόνη.

  2. Both dear, both! Ξέπεσα στο Alexander και στο blogging, εντελώς junk.

    Αλλά κι εσείς όμως με δαντελίτσες Βρυξελλών, σοκολατάκια και βαφλίτσες, τι να πείτε 🙂

    Καλώς σας βρήκα πάντως αν και “εδώ” ήμουνα πάντα

  3. Καλοριζικο!! Πολυ χαιρομαι που ανοιξες μπλογκ, γιατι γραφεις πολυ ζωντανα και αυτο σημαινει οτι θα μας χαριζεις ωραια κειμενα 🙂 Και ισως και συνταγες? χμ… αναμενουμε με ενδιαφερον!
    σε φιλω 🙂

  4. Κροτ, για ένα λόγο που δεν έχω καταλάβει, αλλά δεν θα κάτσω να στεναχωρηθώ κιόλας, το άβαταρ δεν λειτουργεί, κρίμα γιατί είχα κάτι πολύ καλό 🙂

    Φάβα, σε ευχαριστώ, μοιάζεις πολύ δημιουργική προσωπικότητα, μη το αφήσεις, πάνω του!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s