All that jazz

Η αλήθεια είναι ότι είμαι κάπως συνεπαρμένος με την φετινή μου απόφαση να επισκεφτώ το Jazz & Blues Festival του Εδιμβούργου. Μετά από μια κουραστική χρονιά, από ένα εξαντλητικό πρόγραμμα, ένας φυσιολογικός άνθρωπος θα ονειρευόταν να περάσει μερικές ευχάριστες ημέρες σε κάποιο νησί, στην παραλία, να αράξει δηλαδή, να γεμίσει τις μπαταρίες του και μετά να συνεχίσει.

Τις περισσότερες φορές που προγραμμάτιζα τις διακοπές μου με σκοπό να καταναλώσω το χρόνο μου κάπως έτσι, μάλλον στο τέλος απογοητευόμουνα. Όσες φορές πάλι το αποφάσιζα την τελευταία στιγμή, έβγαινα κερδισμένος, όπως φέτος που στο παρά πέντε πήραμε το καράβι και φύγαμε για ένα long weekend στην Μήλο. Θα μου πει κανείς, ότι αυτό δεν είναι εύκολο, καθόλου εύκολο θα έλεγα, ειδικά όταν έχεις οικογένεια είναι πολύ δύσκολο και ειδικά όταν πρέπει να προγραμματίσεις την άδειά σου λόγω εργασίας. Από την άλλη, δεν είναι ούτε και δύσκολο, καθόλου δύσκολο θα έλεγα.

Φέτος, οι διακοπές της τελευταίας στιγμής αποδείχτηκαν θαυματουργές, με μόνο μία παρενέργεια, ότι δηλαδή μετά από αυτές μου ήρθε η επιθυμία να γίνω blogger, αλλά ιός είναι θα περάσει, δεν ανησυχώ.

 Είμαι λοιπόν ενθουσιασμένος με αυτό το Festival, όσο περνούν τα χρόνια και εγώ μεγαλώνω, η εικόνα, παραλία, ομπρέλα, ξαπλώστρα, καφές, ουζομεζές, κουβαδάκια, φτυαράκι και Greek hot summer ξεθωριάζει μέσα μου.

Φέτος, είχαμε δύο επιλογές, να βρεθούμε ξανά σε κάποιο νησί, να πληρώσουμε Αυγουστιάτικα τα μαλλιοκέφαλά μας και να ποδοπατηθούμε στις παραλίες, ή να πληρώσουμε και πάλι τα μαλλιοκέφαλά μας (μην περιμένεις σε αυτή τη ζωή να την βγάλεις φτηνά) και να βρεθούμε στο Εδιμβούργο στο Jazz Festival. Η απόφαση ήταν εύκολη, μεταξύ των αντιαισθητικών ντάπα ντούπα των beach bars και των λαϊκών της πίστας, στα σόλα ενός Loussier, ή ενός Pieranunzi, δεν τίθεται δίλημμα, άλλωστε τα jazz festivals είναι στο αίμα μας!

 Μετά τον Loussier του προηγούμενου άρθρου, σήμερα το πρόγραμμα έχει τον θαυμάσιο Ιταλό Enrico Pieranunzi, έναν άλλον βιρτουόζο, ο οποίος με την παρουσία του θα κοσμίζει το Festival.  

 Από ότι λοιπόν έχετε καταλάβει από τις έως τώρα αναρτήσεις μου, είμαι λάτρης της jazz και ιδίως εκείνου του είδους της μουσικής που ανακατεύει την κλασική μουσική με τη jazz, τόσο ο Loussier όσο και ο Pierannunzi αποτελούν βιρτουόζους τους είδους.

Παρακάτω, ο Enrico Pieranunzi στο πιάνο, ενώ στο κλαρινέτο, ένας άλλος θαυμάσιος Ιταλός τζαζίστας, ο Gabriele Mirabassi.

Advertisements

2 responses

  1. έτσι λέω κι εγώ, το περιμένω με αγωνία.

    Πάντως η γουρονοκεφαλή στέκεται στο ύψος της, εκεί στο url, ήθελα να την κάνω και αβαταρ, αλλά δύο γουρουνοκεφαλές το ίδιο blog φαίνεται δεν τις αντέχει 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s